Mensen kunnen en willen best verantwoordelijkheid nemen voor de wereld om ze heen, zeker als politici en bestuurders ze serieus nemen. Politici hebben hun mond vol van ‘de burger’, maar kunnen daar van alles mee bedoelen. De ene politicus ziet de burger als een onmondig kind waarvoor gezorgd moet worden. De andere vindt de burger vooral slachtoffer van de ‘hoge heren in Den Haag’, waar hij er zelf uiteraard nooit één van zal worden. De eerste neemt de burger niet serieus, de tweede zichzelf niet. Dat kan en moet anders. Het is tijd voor de superburger die verantwoordelijkheid neemt voor zijn of haar eigen wereld, hoe groot of klein die ook is. Daarvoor moeten we participatie opnieuw organiseren en oude instituties afbreken.