Hoezeer mensen het vaak ook oneens zijn met de boodschap die Wilders verkondigt en de manier waarop hij dat doet, vriend en vijand is het er doorgaans over eens dat weinig politici Wilders overtreffen als het gaat om politieke strategie. Keer op keer lijkt hij erin te slagen het politieke debat naar zijn hand te zetten en moeten kamerleden, het liefst als de camera uit staat, met spijt op hun gezicht toegeven dat ze best jaloers zijn op het strategisch inzicht van Geert Wilders en zijn one-man show. Ook rond de Algemene Politieke Beschouwingen oogst hij, tussen het commentaar op zijn harde toon, veel lof over de aanvalskoers die hij op Job Cohen heeft ingezet. Wederom draait het debat om Wilders, zo lijkt het. In werkelijkheid ligt vooral paniek ten grondslag aan de gekozen koers.

- Geert zal echt nog veel grover moeten worden (De Pers, 22 september 2011)
- Pechtold is de leider van de oppositie (Sargasso, 22 september 2011)
- Verbazing te over bij de algemene politieke beschouwingen... over politiek, media en pragmatiek (Verbazing over (Nederlands) publiek en politiek, 22 september 2011)
- Rutte regeert, wat er ook gebeurt (De Pers, 22 september 2011)
- 'Anti-Haagse retoriek die Wilders ooit tot held maakte, heeft nu minder effect' (de Volkskrant, 22 september 2011)
- Stemgedrag Algemene Beschouwingen: Wilders blaft hard, maar bijt niet (GeenCommentaar, 23 september 2011)
- Het parlementaire spel wordt Engels (Pluspost, 23 september 2011)
- De Grote Algemene Beschouwer (Joop.nl, 23 september 2011)